السيد محمد حسين الطهراني
174
نور ملكوت قرآن از قسمت أنوار الملكوت (فارسى)
أبدا در حيوانات ديده نشده است . و از اينجا عبارت شريفهء قرآن : بَلْ هُمْ أَضَلُّ « 1 » و يا أَعْمى وَ أَضَلُّ سَبِيلًا « 2 » خوب معناى خود را روشن مىكند . در إسلام سقط جنين ، گرچه نطفهء آن از زنا هم منعقد شده باشد ؛ حرام است . و زنى كه زنا كرده است . و يا زنى كه در أثر وطى بشبهه ( آميزش و مجامعت با حرام و بدون عقد شرعى ، به گمان حلّيّت در شبههء موضوعيّه . مثل كسى كه در شب و يا در تاريكى ، و يا بواسطهء غلبهء خواب ، و يا بىهوش ، با زن اجنبيّه با علم به آنكه زن اوست و حلال است ، بياميزد ؛ و سپس معلوم شود كه : آن زن ، زن او نبوده ، و حرام بوده است . ) آبستن شده باشد ، حقّ سقط جنين خود را ندارد . و اگر شهود نزد حاكم شهادت بر زناى او دهند ؛ حاكم بايد صبر كند ؛ تا بچّهاش را بزايد ؛ و سپس حكم زنا از حدّ و يا رجم را دربارهء او جارى نمايد . زيرا اجراى حدّ در حال حاملگى موجب ضرر و يا سقط طفل مىشود ؛ و اين جايز نيست . چون إنسان در اين أحكام متقن و مستحكم نظر مىكند ؛ معناى يَهْدِي بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَ السَّلامِ برايش مكشوف مىگردد . ببينيد : چه راههاى سلام ، و سلامت ، و عافيت مطلقه ، و اجتناب و دورى از هر فساد ، و خرابى و تباهى را قرآن نشان داده ؛ و بدان رهبرى نموده است ! چون نطفه در رحم قرار گرفت ؛ ديگر به هيچ وجهى نمىتوان آن را خارج كرد إخراج آن بهر كيفيّتى باشد ؛ سقط محسوب مىشود ؛ و مستلزم أداء بيست دينار است .
--> ( 1 ) آيهء 179 ، از سورهء 7 : أعراف : وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ كَثِيراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لا يَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ أَعْيُنٌ لا يُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا يَسْمَعُونَ بِها أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ ( و هرآينه تحقيقا ما براى جهنّم بسيارى از أفراد جنّ و از افراد انسان را آفريدهايم آنهائى كه دل دارند ولى با آن نمىفهمند ؛ و چشم دارند ولى با آن نمىبينند ، و گوش دارند ولى با آن نمىشنوند . ايشان همانند حيوانات ( گاو و شتر و گوسپند ) هستند بلكه راهشان از آنها گمتر و به هلاكت و نيستى و نابودى نزديكتر است . ايشان كسانى هستند كه در غفلت بسر مىبرند ) . ( 2 ) آيهء 72 ، از سورهء 17 : إسراء : وَ مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى وَ أَضَلُّ سَبِيلًا ( و كسى كه در اين دنيا كور باشد ؛ او در آخرت كور است . و راهش گمتر و به هلاكت و نابودى نزديكتر است . )